Łęczna On-Line - serwis Urzędu Miejskiego

Zwana też Domem Modlitwy, szkołą żydowską. Wybudowana na początku XIX wieku. Orientowana. Spalona w czasie pożaru w 1846 roku. Odbudowana w 1859 roku. Ponownie zniszczona przez pożar w 1881 roku i następnie odbudowana w 1894 roku. Budynek na planie zbliżonym do kwadratu, murowany z cegły, otynkowany, jednokondygnacyjny, z poddaszem. Od strony wschodniej i północnej, na skutek spadku terenu, wsparty na wysokim cokole. Ściana północna wzmocniona czterema szkarpami na wysokość cokołu. Zewnątrz ściany zakończone profilowanym gzymsem. Elewacja frontowa pięcioosiowa, z ryzalitami. Ryzalit środkowy zwieńczony attyką. Otwory okienne wydłużone, prostokątne, z podokiennikami. Dach dwuspadowy, kryty blachą.

Zapewne zaraz po wojnie wnętrze synagogi przebudowano, dostosowując je do nowych funkcji. Rozebrano wówczas murowaną bimę, także murowany Aron ha-kodesz, malaturą zasłonię-to polichromie, zamurowano ścienne nisze. W 1950 roku w synagodze mieściła się kaszarnia, po 1954 roku filia lubelskiej Spółdzielni Pracy "Drewno", następnie zakład krawiecki. W latach 1992-1993 budynek poddano generalnemu remontowi i adaptacji na potrzeby biblioteki. Od października 1993 roku mieści się w nim Miejsko-Gminna Biblioteka Publiczna. Z dawnego wyposażenia zachowała się jedynie kamienna umywalnia do rytualnego obmywania rąk w konchowej niszy, na ścianie zachodniej.